Waarom voel ik weinig bij seks?

Soms heb je seks, maar komt het niet echt bij je binnen. Het voelt wat vlak, dof of ver weg. Je geniet wel, maar ook niet echt. Je wordt best fijn aangeraakt. Je lichaam reageert. Misschien word je zelfs nat, misschien heb je zelfs een orgasme. En toch. De seks is minder diep en minder vervullend dan je had gehoopt. Het is alsof je het deed, maar er niet helemaal bij was.

Als je jezelf hierin herkent, is dat al heel wat. Veel vrouwen passen zich aan, doen mee, forceren zichzelf een beetje, en vragen zich nooit af wat er eigenlijk aan de hand is. Dat jij hier bent, zegt al iets.

Wat 'weinig voelen' kan betekenen

Voor de één zit het in sensatie: aanraking komt wel binnen, maar het voelt een beetje dof of ver weg. Voor een ander is het meer emotioneel — het lijf doet mee, maar jij bent naar binnengekeerd en ervaart weinig verbinding. Weer een ander voelt gewoon weinig opwinding. Seks werkt technisch prima, de juiste handelingen worden gedaan, maar het is niet wat ze ervan had gehoopt.

Wat deze ervaringen gemeen hebben: het lichaam doet wel mee, maar je bent er niet helemaal. Je hangt er een beetje buiten. Je registreert wat er gebeurt van een afstandje. Alsof je toekijkt in plaats van meedoet.

Wat er in je lichaam gebeurt

Een vrouwenlichaam opent niet op commando. Plezierige seks begint zelden bij opwinding — het begint bij veiligheid. Niet de veiligheid die je rationeel kunt denken, maar de veiligheid die je zenuwstelsel registreert. Tastbaar, concreet. Als je wilt weten hoe je dat kunt doen, lees dan verder in → Landen in je lichaam.

Voelt je systeem veiligheid? Dan kan het lichaam verzachten. Ontvangen. Openen. Voelt het — ook subtiel — druk, alertheid of de verwachting dat er iets moet gebeuren? Dan schakelt het naar bescherming. Begrijpen wat stressoren doen is misschien wel belangrijker dan weten hoe je méér opwinding opwekt. Ik schreef er een artikel over → Seks en stress: wat als je een lager libido hebt dan je partner?

Die bescherming hoeft geen reactie te zijn op iets grensoverschrijdends. Soms is het genoeg dat seks ergens naartoe moet. Dat je hoofd nog half bezig is met een gesprek dat je onlangs had. Dat je dagen al een tijdje te vol zitten en seks voelt als nog iets op de to-do-lijst.

Je herkent die bescherming misschien in intimiteit, maar ook in je dagelijks leven: een adem die hoog blijft of stokt, een hoofd dat het steeds overneemt, spieren die ietsje meer op spanning staan. Of juist het omgekeerde — een soort vlakheid. Je leeft je leven, maar vreugde is er weinig.

Als je merkt dat je lichaam sluit, kan dat vervelend aanvoelen. Koud. Niet meer verbonden. Strak. Gejaagd. In die momenten is het misschien fijn om jezelf eraan te herinneren dat het niet tegen je sluit. Het beschermt je. En dit is zijn manier om te zeggen: dit klopt niet.

Wat je lichaam vasthoudt

Weinig voelen heeft bijna altijd een reden — alleen niet de reden die je misschien verwacht. Het heeft misschien niets te maken met de seks zelf, maar met wat je lichaam vasthoudt. Armour.

Het lichaam vergeet niet wat het heeft meegemaakt; het draagt het. Armour is trauma dat zich in het lichaam heeft opgehoopt door ervaringen uit het verleden. Die hoeven niet de voor de hand liggende traumatische gebeurtenissen te zijn — vaak is het subtieler, en begint het al in je kindertijd. Waar armour zit opgeslagen voel je ofwel pijn, ofwel gevoelloosheid — in meer of mindere mate. Daardoor is het contact met je lijf, je behoeften, je grenzen, maar ook de levendigheid die seks fijn maakt, minder.

Waarom het geen defect is

De neiging is soms om te denken: er is iets mis met mij. Mijn libido is weg. Vroeger was het anders. En terug te willen naar vroeger, want toen was het goed. Maar misschien was het anders — niet per se beter.

Stel dat weinig voelen niet betekent dat er iets ontbreekt, maar dat je lichaam je laat weten waar het nu is. Niet waar het zou moeten zijn. Waar het is.

Wat er gebeurt als je daarmee contact maakt — met die vlakheid, die afstand, die stilte — is dat je lichaam iets voelt wat het zelden voelt: dat het er mag zijn zoals het is. Niet als tussenstap naar meer. Niet als probleem om op te lossen. Gewoon als wat er nu waar is.

En precies dáár, in dat contact met wat er is, begint het lichaam soms iets te verzachten. Niet omdat je het dwingt. Maar omdat de druk wegvalt.

→ Hoe je omgaat met een verschil in zin, lees je in dit artikel.

Wat helpt — en wat niet

Meer je best doen helpt vaak niet. Meer focussen op wat je zou moeten voelen ook niet.

Wat wel kan helpen is erkennen dat dit is waar je nu bent. Dat "ik voel weinig bij seks" misschien meer zegt dan je durfde toe te geven. Verandering begint bij contact met wat er nú is — niet met wat er zou moeten zijn. Een adem. Een gewaarwording. De vlakheid zelf. Niet als probleem, maar als startpunt.

Waar wil je beginnen?

Als je jezelf herkent in dit stuk, zijn er verschillende plekken waar je verder kunt. Niet als opdracht — meer als uitnodiging om te kijken wat past.

Wie rustig wil beginnen, kan starten met de gratis Yoni Healing Gids. Die neemt je mee in wat er in je lichaam gebeurt, zonder dat je er iets voor hoeft te doen of te weten.

Wie al een stap verder is — die het patroon herkent en wil begrijpen hoe spanning in het bekken loskomt — vindt meer in de e-guide over Yoni De-Armouring. Daarin staat ook Yoni Gazing, een oefening die veel vrouwen als verrassend eenvoudig én behoorlijk raak ervaren.

En wie liever niet alleen werkt, kan een losse sessie inplannen. Op afstand, in je eigen tempo.

Waar je ook begint — bijna altijd begint het met minder willen. En meer ruimte laten.

Over Mirjam

Ik schrijf over lichaam en seksualiteit vanuit mijn eigen ervaring en jarenlange begeleiding van vrouwen en koppels. Mijn werk draait niet om intenser of verder gaan, maar om thuiskomen in het lichaam. In het bekken. In wat er op dit moment waar is.

Thema’s die steeds terugkomen zijn yoni de-armouring, somatische veiligheid en lichaamsbewustzijn. Veel vrouwen merken dat hun lichaam iets anders vraagt dan hun hoofd kan bedenken. Mijn werk vertraagt dat proces, zodat voelen geen opdracht wordt, maar een mogelijkheid.

In mijn begeleiding en in de hulpmiddelen die ik ontwikkel — zoals de LoveGloves en yoni wands — staat diezelfde benadering centraal. Geen belofte van transformatie, wel ruimte om te onderzoeken wat er gebeurt wanneer druk wegvalt.

Als deze manier van kijken je aanspreekt, vind je hier meer artikelen, een gids over Yoni Healing en verschillende manieren om op je eigen tempo verder te verkennen. Meer over mijn achtergrond of mijn werk, vind je hier.

— Mirjam Ravensbergen