Waarom kan ik niet genieten van seks?

Soms heb je seks, met jezelf of je geliefde, maar komt het niet echt bij je binnen. Het voelt allemaal wat vlak. Je geniet wel, maar niet zoals je zou willen — ook al ben je nat, ook al is er een orgasme. Af en toe een keertje niet genieten van seks is prima. Gebeurt het vaker, of is het iets structureels, dan probeert je lichaam je misschien iets te vertellen? In dit blog lees je waardoor vrouwen niet genieten of weinig voelen van seks — en waar je kunt beginnen als je verder wilt.

Een stille pijn

Achter gedachten als 'ah joh, seks is niet zo belangrijk', 'het is gewoon niet voor mij' of 'het is prima zo', leeft vaak een stille pijn: van seksuele behoeften die niet gezien, erkend of vervuld worden.

Die behoeften én die pijn hoeven het daglicht nooit te zien. Ze kunnen je hele leven verborgen blijven, en je kunt er een prima leven mee leiden. Niemand gaat dood van een niet-vervullend seksleven. En toch ben je hier. Dat zegt iets — dat er in je iets meer wil voelen, en dat je bereid bent daar eerlijk naar te kijken. Niet makkelijk, wel een nieuwe ervaring. 

Hoe weinig voelen eruitziet

Weinig voelen of niet genieten van seks merk je vaak eerst aan de seks zelf. Weinig of geen opwinding. Geen orgasme, of eentje die vlak blijft. Geen echte verbinding, ook al ben je fysiek dichtbij. Je hoofd blijft vol, overgave komt niet. Je kijkt toe naar wat er gebeurt in plaats van mee te doen — je bent er wel, maar op de automatische piloot.

Maar je lichaam liet het al veel eerder zien. Je kaken staan op elkaar. Je ademhaling blijft vlak, of je merkt dat je je buik inhoudt. Je billen of benen staan aangespannen, zonder dat je het doorhad. Dat zijn de signalen die er het eerst zijn — alleen hebben de meesten van ons nooit geleerd om ernaar te kijken.

Je zenuwstelsel staat nog 'aan'

Dit is een van de meest voorkomende oorzaken van weinig voelen of weinig genieten. Je zenuwstelsel functioneert altijd — de vraag is alleen in welke stand. Sta je in rust en vertering, of in vechten, vluchten of bevriezen? Die tweede stand komt zo vaak voor, en voelt zo gewoon, dat je hem bijna niet meer opmerkt. Je maakt je zorgen, denkt na over wat je beter had moeten doen, probeert een probleem voor morgen op te lossen. Je bent op dat moment niet zo bezig met hoe je lijf zich nú voelt. Je merkt niet helemaal wat aanraking met je doet, en je behoeften en grenzen verdwijnen in de gedachtenruis.

Een zenuwstelsel dat op scherp staat, is als in slaap proberen te vallen terwijl je beneden een geluid hoort dat er niet hoort te zijn. Je blijft luisteren tot je het kunt plaatsen. Je ontspant niet zolang je niet weet wat er aan de hand is.

Zo is het ook in bed. Je wordt aangeraakt en ondertussen blijf je scannen — is de deur op slot? slapen de kinderen? waar gaat deze aanraking naartoe? Je lichaam is er, maar je bent er niet bij om te voelen wat de aanraking, de zoen, de streling met je doet. En een lijf dat blijft luisteren, opent niet.

Wat je zenuwstelsel op scherp zet, kan van alles zijn: werkstress, geldzorgen, spanning in de relatie, of iets anders wat je met je meedraagt. Dat kun je niet altijd voorkomen of verhelpen, en dat hoeft ook niet. Je zenuwstelsel is gemaakt om terug te veren — even scherp als het nodig is, en daarna weer zakken. Het gaat mis als het niet meer terugkomt in rust, als scherp de gewoonte wordt. Dan helpt het om te weten wat de oorzaak is, te zien dat het invloed heeft op hoe je intimiteit ervaart, en manieren te vinden om je zenuwstelsel te laten zakken — zodat je meer in je lijf kunt komen.

Onverwerkte spanning — armour

Soms speelt er iets diepers: onverwerkte traumatische ervaringen die je lichaam voor je vasthoudt waardoor je niet kunt genieten van seks of weinig voelt. Ik noem deze onverwerkte spanning armour; anderen noemen het trauma of onverwerkte overlevingsstress. Voor mij zijn het verschillende woorden voor hetzelfde. Waar armour zit, heeft je levensenergie zich teruggetrokken. In de een veroorzaakt dat pijn, in de ander gevoelloosheid.

Pijn is een duidelijk signaal van het lichaam — het zegt 'hier zit iets' of 'wees voorzichtig'. Gevoelloosheid is ingewikkelder waar te nemen. Je voelt het niet altijd direct, behalve als je er heel aandachtig op let. Je merkt het eerder aan je gedrag: doordat je niet goed voelt in je lichaam, heb je iets nodig om dat gebrek aan gevoel te compenseren.

Met armour leef je bijvoorbeeld meer van buiten naar binnen dan van binnen naar buiten. Je kijkt op de klok of het tijd is om te eten, in plaats van te voelen of je maag erom vraagt. In bed werkt het net zo: je let op zijn ademhaling om in te schatten of hij het fijn heeft, in plaats van te merken of jíj het fijn hebt.

In je yoni zie je precies dat onderscheid terug. Zit er armour, dan voel je daar ofwel pijn — bij penetratie, bij aanraking — ofwel juist weinig, alsof die plek verdoofd is. Sommige vrouwen merken ook dat ze aanraking van hun borsten liever vermijden. Omdat er een gedachte meespeelt dat ze niet goed genoeg zijn, of omdat er herinneringen leven aan aanraking die niet fijn was.

Je vrijt op een manier die voor jou niet klopt

Dit gaat vaak hand in hand met de eerste twee en de meest directe oorzaak van niet kunnen genieten. Als je zenuwstelsel op scherp staat of je armour met je meedraagt, voel je minder goed wat je zelf nodig hebt. Dan is het makkelijker om mee te gaan in een idee van hoe seks hoort te zijn — een script dat je nooit bewust hebt gekozen, maar dat je hebt opgepikt van je opvoeders, klasgenootjes, van seksuele voorlichting, van je eerste vriendjes of misschien wel van porno.  

Dat script gaat ongeveer zo: lust ontstaat vanzelf, penetratie is het hoogtepunt, het orgasme is het doel. Daar is overigens niets mis mee — behalve dat het is afgestemd op een mannenlichaam. Bij de meeste vrouwen werkt het anders: opwinding heeft meer tijd nodig, komt vaak pas als er al veiligheid en aanwezigheid is, en penetratie alleen brengt niet het ultieme genot. Verbinding. Sensualiteit. Voelen. 

Hoe weet je of je dit script volgt? Simpel. De focus ligt op lust en klaarkomen. Je ervaart druk om vaker zin in seks te hebben, opgewonden te raken, of klaar te komen. Om daaraan te voldoen zet je jezelf onder druk om meer te voelen dan je eigenlijk voelt — misschien doe je weleens alsof je klaarkomt, om er vanaf te zijn. Of je behoort tot de groep vrouwen die wel klaar komt maar het orgasme zo minimaal dat je twijfelt of er uberhaupt een orgasme was. Als je dat lang genoeg doet, verdwijnt op den duur de zin om seks te hebben langzaam. Het kost meer dan dat het je oplevert.  

Het andere script mag je zelf schrijven, die mag je samen ontdekken door te voelen wat fijn voelt in het moment. En dat kan van alles zijn. Je hoeft geen script van het begin tot het einde te schrijven, een paar scenario's zijn genoeg als richtlijn zodat je tijdens het vrijen uit de voeten kunt.

Bijvoorbeeld: meer verbinding, meer de tijd nemen, zachtere aanraking, meer aandacht voor de borsten, synchroon ademhalen, elkaar meer aankijken, samen afstemmen of penetratie nu voor beiden goed voelt. Niemand kan jou script schrijven, dat mag je zelf en samen ontdekken. Niet alleen door wat scenario's te bedenken maar vooral door te voelen — wat klopt, wat fijn is, wat er werkelijk gebeurt in je lijf. Stap voor stap, alleen of samen met je partner.  

Je lichaam is niet stuk 

Misschien is het nu duidelijker waarom je niet helemaal kan genieten van seks zoals je zou willen. Misschien herken je één oorzaak, misschien herken je ze alle drie.  Inzicht in wat er mogelijk bij jou speelt is een eerste stap. Je hoeft er niet gelijk iets mee te doen. Een volgende stap dient zich vaak vanzelf aan. Misschien deze week al, misschien over een maand, misschien over een jaar. Je mag het helemaal op jouw manier doen, wanneer jij daaraan toe bent.

Waar je begint, hangt af van wat je herkende

Rust en ontspanning uitnodigen
Herken je vooral dat je lijf maar niet tot rust komt — dat je alert blijft? Dan is de Slow Flow een zachte eerste stap. Vijftien minuten strelen met de LoveGlove, zodat je zenuwstelsel kan zakken, thuis, zonder ingewikkelde techniek.

Meer weten van Yoni Healing
Wil je eerst begrijpen wat er in je lichaam speelt, rustig en zonder dat je iets hoeft? Begin met de gratis Yoni Healing Gids. Deze gids nodigt je uit om een relatie op te bouwen met je yoni én je seksualiteit. 

Yoni De-Armouring
Wil je begrijpen wat er bij je vastzit en er zelf mee werken? De e-guide Wat het lichaam al laat zien neemt je voorbij het verhaal, naar je lichaam. Acht hoofdstukken en zes oefeningen die langzaam opbouwen — van landen in je lichaam tot de de-armouring zelf, in jouw tempo, zonder begeleider. Voor de vrouw die al weet dat de volgende stap in haar lichaam zit en zelfstandig verder wil met de yoni de-armouring. 
Yoni De-Armouring E-guide

Over Mirjam

Ik schrijf over lichaam en seksualiteit vanuit mijn eigen ervaring en jarenlange begeleiding van vrouwen en koppels. Mijn werk draait niet om intenser of verder gaan, maar om thuiskomen in het lichaam. In het bekken. In wat er op dit moment waar is.

Thema’s die steeds terugkomen zijn yoni de-armouring, somatische veiligheid en lichaamsbewustzijn. Veel vrouwen merken dat hun lichaam iets anders vraagt dan hun hoofd kan bedenken. Mijn werk vertraagt dat proces, zodat voelen geen opdracht wordt, maar een mogelijkheid.

In mijn begeleiding en in de hulpmiddelen die ik ontwikkel — zoals de LoveGloves en yoni wands — staat diezelfde benadering centraal. Geen belofte van transformatie, wel ruimte om te onderzoeken wat er gebeurt wanneer druk wegvalt.

Als deze manier van kijken je aanspreekt, vind je hier meer artikelen, een gids over Yoni Healing en verschillende manieren om op je eigen tempo verder te verkennen. Meer over mijn achtergrond of mijn werk, vind je hier.

— Mirjam Ravensbergen